天
顾城
白云是天的雪山；
碧空是天的海洋；
阳光是天的熔岩；
阴霾是天的煤矿；
星团是天的城市；
流星是天的车辆；
天上的一切只能遥遥相望，
所以天是幻想的家乡。
Ĉielo
Verki: Gu Cheng
Blanka nubo estas neĝmontaro;
Nu lazuro estas blua maro;
Suna lumo estas lafo bela;
Brumo estas karbomin’ malhela;
Stela aro estas urba mondo;
Meteoro estas aŭta ĉeno;
Ĉio alrigardas sen renkonto,
Jen Ĉielo ‘fantazi- bieno’.
Traduki: Celumio
2003–6-28
Blogis en Poemo | 1 Comment »
Adiaŭ
Ekruliĝas lante’l vagonaro,
Kiu estas nia ama baro.
Kiso por vi vane restas kaje,
Kiel mi al vi ridetas gaje?
La vagon’ forportas la sopiron,
Nevolonte tenas ni’l korŝiron.
Larmogut’ rulfalas de’ l orbito,
Kuris mi de vido por evito.
Elvidiĝas neplu trajnkonturo,
Mia koro mornas de’l torturo.
Mi atendas urĝe ĝis revido,
Estas suferego post l’ avido.
Celumio
2003-09
Blogis en Poemo | Leave a Comment »
Mi Estas Salikvato Era.
Verki: Chen Xiaoxu
Mi estas salikvato era
Kreskante en printempo bela;
Pro’l forlasita de gepatroj frue
Intimas mi kun vent’ printempa ĝue .
Mi estas salikvato era.
Ne petu l’lokon pri la hejmo vera,
Dezire’l vento sendas min forfore,
Por kun mesaĝ’ printempa maren vole.
我是一朵柳絮
陈晓旭
我是一朵柳絮，
长大在美丽的春天里；
因为父母过早地将我遗弃，
我便和春风结成了知己。
我是一朵柳絮，
不要问我的家在哪里，
愿春风把我吹送到天涯海角，
我要给大海的角落带去春的消息。
Traduki: Celumio 2008-06-26
Blogis en Poemo, Verketo | Leave a Comment »
Sonĝo
Verki: Ai Qing
Traduki: Celumio
Maldormante
Rev’ nur
Sed vizito sonĝa dorme
Eble amikin’ en la knabeco
Eble l’ ven’ de geamikoj fore
Dolor’ en lit’ ŝtaldrata
Ĝojiĝ’ sur pajlostako
Donac’ malriĉe
Perdiĝ’ riĉece
Aŭ teruriĝ’ senkaŭza
Aŭ perdo ŝajna
2009-4-3
梦
作者：艾青
醒着的时候
只能幻想
而梦却在睡着的时候来访
或许是童年的青梅竹马
或许是有朋友来自远方
钢丝床上有痛苦
稻草堆上有欢晤
匮乏时的赠予
富足时的失窃
不是一场虚惊
就是若有所失
Blogis en Poemo | Leave a Comment »
La Teron Amas Mi
Verki: Ai Qing
Traduki: Celumio
Se bird’ mi estas,
Mi devu kanti per la raŭka gorĝo:
La ter’ batita de ŝtormego,
La flu’rivera kun indigno nia,
La koleriga vent’ senĉese blova,
Kaj la tagiĝ’ tenera el arbaro… …——Mi mortis poste,
Eĉ plumo putras en la ter’pli.
Do,kial larmon mi okule tenas ofte?
Ĉar amas mi profunde l’ teron… …
我爱这土地
作者：艾青
假如我是一只鸟，
我也应该用嘶哑的喉咙歌唱：
这被暴风雨所打击着的土地，
这永远汹涌着我们的悲愤的河流，
这无止息地吹刮着的激怒的风，
和那来自林间的无比温柔的黎明… …——然后我死去，
连羽毛也腐烂在土地里面。
为什么我的眼里常含泪水？
因为我对这土地爱得深沉… …
2009-4-2
Blogis en Poemo | Leave a Comment »
